การชื่อที่ดีเป็นมงคล จะส่งเสริมเจ้าของชื่อมีความเจริญ มีความสุข ปราศจากอุปสรรคปัญหาและเภทภัยอันตราย ในทางกลับกัน ชื่อที่ไม่ดีก็ส่งผลให้เกิดความเลวร้ายแก่เจ้าของชื่อได้เช่นเดียวกัน ทั้งนี้ศาสตร์การตั้งชื่อบุคคลมีอยู่หลายศาสตร์หลายวิชา เช่น ทักษาปกรณ์ (ชื่ออื่นๆ : ภูมิทักษา , เบญจศาสตร์นาม ) , หลักวิชาเลขศาสตร์ , อายตนะ ๖ , ตุ๊กตาไขนาม , ดาววาสนา , อังคะวิชา-มหาภูติ หรือผูกดวงลัคนาเพื่อพิจารณาดาวดีดาวเสียร่วมด้วย

ทั้งนี้การเลือกศาสตร์ใดมาใช้นั้นขึ้นอยู่กับความเชี่ยวชาญ และหากเลือกหลายๆศาสตร์ร่วมกัน กฏเกณฑ์ก็จะเพิ่มขึ้นตาม ก็อาจทำให้หาชื่อดีๆ ความหมายดีๆ แทบไม่ได้เลย เพราะไม่ตรงเงื่อนไขทั้งหมด ดังนั้น การตั้งชื่อบุคคลจะยึดหลักตามเหมาะสมก็น่าจะเพียงพอแล้ว

โดยทั่วไปการตั้งชื่อบุคคลนั้น ตามที่โบราณาจารย์ท่านได้กำหนด นิยมยึดถือปฏิบัติกันมากที่สุด จะต้องใช้ความหมายของทักษาที่ดี โดยยึดทักษาปกรณ์เป็นหลัก คือ ต้องใช้อักษรในวรรค บริวาร ,อายุ ,เดช, ศรี ,มูละ ,อุตสาหะ หรือมนตรีเท่านั้น ห้ามอักษร วรรคกาลกิณี โดยเด็ดขาด ชื่อที่ดีควรมีภาษาและความหมายที่ดี ความยาว ๒-๔ พยางค์  มีตัวอักษร ,สระในวรรค/ทักษาอื่นๆรวมกันอยู่ในชื่อ เมื่อได้ชื่อตามหลักตามหลักทักษาปกรณ์์แล้ว ก็ควรนำไปตรวจสอบตาม หลักวิชาเลขศาสตร์ และ อายตนะ ๖ ดูว่าผลทำนายดีหรือเสียอย่างไร เพื่อเลือกชื่อที่ดีที่สุด

การตั้งชื่อตามหลักทักษาปกรณ์ เพศชายควรใช้ วรรคเดช นำหน้าหรือตามหลัง เพศหญิงควรใช้ วรรคศรี นำหน้าหรือตามหลัง หรือใช้วรรคอื่นๆ นำหน้าชื่อก็ได้ เพื่อเป็นการแก้ข้อบกพร่อง หรือส่งเสริมในเรื่องต่าง ๆ เช่น